Wensmama: “Oke, dit is echt de allerlaatste keer…”
Daar zaten we dan, tijdens de second opinion bij de nieuwe fertiliteitskliniek. Ze vertelden ons welk behandelplan ze voor ons in petto hadden. Namelijk starten met Provera (om mijn menstruatie op te wekken, aangezien ik zelf geen cyclus heb), en daarna over op Clomid (om de follikels een seintje te geven dat ze moeten rijpen). We hadden afgesproken enkel op gesprek te gaan, te kijken waar ze mee zouden komen en dan pas na onze bruiloft te starten. Ik wilde namelijk geen gedoe rondom de bruiloft. Dit moest onze dag worden en daar wilden we vollebak van gaan genieten, zonder ons druk te hoeven maken over het zetten van injecties, wachtweken, teleurstellingen, etc.
Maar goed, dit voorstel klonk vrij “simpel”. Enkel een paar pilletjes en een inseminatie. Dat is een fertiliteitsbehandeling voor dummy’s, wanneer je van ICSI/IUI vol hormoon injecties af komt. Ik bedoel hier niet mee dat dit niks voorstelt, begrijp me niet verkeerd. Maar voor mij persoonlijk was dit peanuts, daar er geen naald aan te pas zou komen en ik enkel een aantal pilletjes in moest nemen. We waren er dus snel uit, we zouden nog 1 behandeling gaan doen. Dit moest hem worden. Dit is wat een fertiliteitstraject met je doet, je verlegt continue je grenzen. We hadden besloten om het voor onszelf te houden dit keer en het niet te delen met onze vrienden/familie. Normaliter zijn ze op de hoogte waar we mee bezig zijn, op dit moment voelden we deze behoefte niet en besloten we het niet te delen. Het voelde weer een beetje alsof het iets van ons samen was, ons eigen geheim, zonder dat jan en alleman precies weet waar je in je cyclus zit en wanneer je testdag is.